You are here Articles การสำรวจสถานภาพประชากรชะนีมงกุฎในประเทศไทย

การสำรวจสถานภาพประชากรชะนีมงกุฎในประเทศไทย

E-mail Print PDF

Gibbon-1_sการสำรวจสถานภาพประชากรชะนีมงกุฎทำการศึกษาตั้งแต่เดือนเมษายน 2547 ถึง เดือนมีนาคม 2548 มีวัตถุประสงค์เพื่อประมาณจำนวนประชากรของชะนีมงกุฎในพื้นที่อนุรักษ์ 17 แห่ง ครอบคลุมการกระจายของชะนีมงกุฎในประเทศไทย ข้อมูลที่ได้สามารถนำมาใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผนจัดการและอนุรักษ์ประชากรชะนีมงกุฎ

การประมาณจำนวนประชากรและความหนาแน่นของชะนีมงกุฎใช้วิธีการสำรวจแบบฟังเสียง กระทำในพื้นที่อนุรักษ์ขนาดใหญ่ 5 พื้นที่ คือ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่, อุทยานแห่งชาติทับลาน, อุทยานแห่งชาติปางสีดา, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว สำหรับการหาพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมของชะนีมงกุฎใช้วิธีประเมินจากแผนที่ภาพถ่ายดาวเทียม, แผนที่ลักษณะภูมิประเทศ และแผนที่การใช้ประโยชน์ที่ดิน ซึ่งป่าดงดิบจัดเป็นพื้นที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมสำหรับชะนี ผลการศึกษาแสดงใน Arc View GIS ส่วนพื้นที่ขนาดเล็ก (อุทยานแห่งชาติ 5 แห่ง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า 7 แห่ง) ทำการสำรวจโดยใช้แบบสอบถาม และการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิ ข้อมูลที่ได้จะประกอบไปด้วย การปรากฏ หรือไม่ปรากฏ รวมถึงปัญหาการคุกคามของชะนีมงกุฎในแต่ละพื้นที่สำรวจ

ผลการศึกษาจำนวนประชากรของชะนีมงกุฎในพื้นที่อนุรักษ์ขนาดใหญ่ทั้ง 5 พื้นที่ พบชะนีมงกุฎประมาณ 3,000 ครอบครัว หรือ 12,000 ตัว (เฉลี่ยครอบครัวละ 4 ตัว) ในพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมทั้งสิ้นประมาณ 3,800 ตร.กม. อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มีพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมประมาณ 610 ตร.กม. พบชะนีมงกุฎประมาณ 630 ครอบครัว โดยมีความหนาแน่น 1.03 ครอบครัว/ ตร.กม. ในขณะที่อุทยานแห่งชาติปางสีดาและอุทยานแห่งชาติทับลานพบชะนีมงกุฎประมาณ 1,150 ครอบครัว หรือคิดเป็น 0.66 ครอบครัว/ ตร.กม. ในพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมประมาณ 1,743 ตร.กม.


สำหรับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาวมีพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมสำหรับชะนีมงกุฎประมาณ 568 ตร.กม. โดยพบชะนีมงกุฎประมาณ 378 ครอบครัวและมีความหนาแน่นเท่ากับ 0.67 ครอบครัว/ ตร.กม. และพื้นที่อาศัยที่เหมาะสมขนาด 876 ตร.กม. ของพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ประกอบด้วยชะนีมงกุฎประมาณ 843 ครอบครัว หรือ 0.96 ครอบครัว/ ตร.กม. สำหรับพื้นที่อนุรักษ์ขนาดเล็กนั้นยังสามารถพบชะนีมงกุฎได้เกือบทุกแห่ง ยกเว้นเพียงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยทับทัน-ห้วยสำราญ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาเขียว-เขาชมภู่
 

การสูญเสียพื้นที่อาศัย และการล่า นับเป็นปัญหาที่สำคัญที่สุดของประชากรชะนีมงกุฎในประเทศไทย การให้ความรู้ความเข้าใจแก่คนในท้องถิ่น และการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่ รวมถึงการร่วมมือจากทุกฝ่าย ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับการอนุรักษ์ชะนีมงกุฎ

?

Please Login first for download file
Click here to log-in

?

ที่มา: วารสารสัตว์ป่าเมืองไทย ปีที่ 13 ฉบับที่ 1 ธันวาคม 2549
Journal of Wildlife in Thailand Volume 13 No.1 December 2006

อ้างอิง : รุ้งนภา พูลจำปา และ Warren Y. Brockelman . 2550. การสำรวจสถานภาพประชากรชะนีมงกุฎในประเทศไทย. วารสารสัตว์ป่าเมืองไทย 13: 16-30.

Joomlart